September Nuusbrief
BLOMMEKYK EN 
ZOEM-DOEF KOEKIETOER

Na maande se beplanning en roete veranderinge het ons uiteindelik Vrydagaand 22Augustus in Kuruman aangekom. Tydens ons eerste ete by die Spur oorkant ons gastehuis het ons klompie eers regtig besef ons is die span op pad na Namakwaland. Peter Claasen en sy passasiers het weer laaste opgedaag, maar hy is verskoon want dit was omstandighede buite sy beheer.

Die Saterdag oggend begin die toer amptelik en die manne se speelgoed en “gadgets” kom te voorskyn. Kameras, GPS'e, en verkykers is aan die orde van die dag. Die radio's werk oortyd en die spitsvondigheid weerspieël die opgewon-denheid. Op Springbok word ons vinnig ingedeel en almal slaap in wit en geel huise.

Arme Hannes en Makkie trek die kort lootjie. Hulle twee word amper statistiek, omdat 'n dronk misdadiger die skerp punte van die duiwelsvurke trotseer en probeer om hulle yskas by te kom. Gelukkig het Hannes hom verjaag, jammer vir hom, hy sou in elk geval niks te drinke daar kry nie.

Toe word daar vertrek en die kameras flits. Die uwe het ewe op Springbok vir hom 'n boek gekoop om die blomme te identifiseer. Wat 'n storie en hulle word nogal gemerk.

Nababeeb was baie interessant. Die park in die dorp is 'n pragtige kokerboom en madeliefie prentjie teen 'n randjie. Nababeeb is 'n myn dorpie met sy oorsprong as sendeling-stasie en 'n besondere museum. Kan jy glo foto's van die Nababeeb krieketspan van 1904.

Die middag is ons deur die Goegap Nasionale Park waar die blomme ook mooi was. Peter se senuwees het begin pla. Die roete het nog geen 4x4 roete of hindernisse in nie. 

Later die middag op pad na Houthoop. Ons ry oor die Messelpadpas, by die murasie van die ou tronk in 'n kloof verby. Hier kry Peter die geleentheid om die Fortuner in te span. Toe raak hy weer agter en arme ou Deon moet sy geduld in toom hou en die radios werk weer oortyd. Op Houthoop aangekom wag daar 'n groot verrassing. Die visgeregte wat voorgesit was, was baie lekker en spesiaal. Hierdie besondere eennagstop en gasvryheid kan absoluut aan-beveel word.

Die volgende dag is ons toe via die skeepswrak toer op pad na Noup (dit beteken Swart Sand) nie die kleur nie. Ek dink dit is hoe warm dit in die somer daar word dat selfs die sand swart word. Moet net die dink dit was nou warm nie. Noup se (delwers) Duikers huisies was die volgende verrassing. DIT sien jy nie elke dag nie en dit is ook 'n moet as jy die wêreld besoek. Die dames het van huis tot huis gestap om te oee en te aaa oor elke huisie se uniekheid. Die Reël hier is krag-opwekker af om 10uur. Almal was so moeg na die dag se roete dat dit nie saak gemaak het nie. 

(Word Vervolg)

Fanie Vosloo

Kyk! Hier lê ons geskiedenis oppie tafel!

Oktober Nuusbrief
BLOMMEKYK EN 
ZOEM-DOEF KOEKIETOER

Vervolg vanaf verlede maand: Voordat ek verder aan die hoofstuk skryf mag ek seker eers my lot bekla. Ek is nog besig om my wonde te lek oor my dieselrekening. Nog 'n verrassing; 'n spoedkaartjie in die pos van Vryburg. Maar jou-ja, die ridders na nêrens sal ook altyd met ons wees.

Ons neem afskeid van Noup met sy mooi see uitsig en ons gashere, Dudley & Aletta Wessels. Die vooraf dae vertel Deon ons dat vandag diè dag sal wees. Na 'n heerlike ontbyt die oggend, mooi blomme, goeie geselskap, sandpad en seeuitsig was dit voorwaar 'n spesiale dag. Radio ATV kondig weer hulle teenwoordigheid aan en gou nadat ons vertrek het stop ons by Hondeklipbaai. Daar is 'n mooi baaitjie in die dorpie. Links is die tekens van 'n vervalle hawe. Nuuskierigheid neem die oorhand en almal gesels met elkeen wie lyk of hulle hier woon. ‘n Ou dame met so 'n gekreukelde gesiggie vertel dat die dorp sy naam te danke het aan 'n reuse klip. Die polisiestasie is later regoor die klip gebou. Met verbeelding kon dit nogal 'n Maltese Poedel wees, net baie groter. Met die probleem oor die oorsprong van die naam opgelos, vertrek ons toe na nog 'n speepswrak vir nog 'n fotosessie; vandaar verlede maand se voorblad foto van Deon se Cruiser in trurat op pad see se kant toe. Ons vriend met die enigste Fortuner op die toer, het net nog nader aan die branders wat op die rotse breek. Deon moes weer sweep inlê om die seuns, ag ek bedoel manne weer op die sandpad te kry. Die tweespoor paadjie wat al langs die see af loop deur die De Beers diamantgebied, is meestal net dik sand sonder plantegroei. Die ongerepte natuur, blomme, sand, see is 'n kombinasie wat seker nêrens anders in die wêreld juis so mooi is nie. Ons ry toe deur die mooiste struikies met geel Madeliefies tot by die Spoegrivier grotte. Daar is geen aanwysing na die grotte toe nie en as jy nie weet van die plek nie, sal jy daar verby ry sonder dat jy weet van die bestaan daarvan. Oorblyfsels in die grotte dateer uit 'n tyd honderde jare voor Bartholomeas Dias. Hiervandaan op pad na Strandfontein is dit twee spoor sand paadjie en die mooiste blomme en nogmaals blomme en afgeleë baaitjies en niemand behalwe 4 voertuie wat daar naby gekamp het.

In Strandfontein wag daar weer hope gasvryheid en 'n heerlike aandete van allerlei visgeregte uit die kontrei en gebraaide kreef, meer as wat ons kon eet. Nou klink ek seker baie Transvaalagtig maar 'n stuk steak smaak vir my beter as kreef! Ons gaan tuis in verskeie huise, baie met 'n pragtige uitsig oor die baai en die Olifantrivier mond. Kallie Calitz, oud lid van ons klub bly nou hier en hy het alles vir ons gerëel. Dankie Kallie!!!

Die volgende oggend ry ons om Clanwilliam se Veldblom Skou te besoek in die ou kerkie. Soos julle almal seker weet is dit “Tolla se dorp”. Daar aangekom is dit die ene Kermis atmosfeer. Johan, Rina en Gert en seker nog iemand koop leerskoene. Ander drink tee en eet pannekoek in die parkie. Na 'n besoek aan die veldblom tuin net buite Clamwilliam vertrek ons weer met die asemrowende Botterkloof pas na Nieuwoudsville. Op pad hou ons stil by die rusplek van Louis Leipoldt onder 'n oorhangende krans, en ook die graf van ek dink die “Eensame Engelsman”. Diè aand raak dit koud en begin reën en ons klompie is vroeg kooi toe. Die volgende oggend by die petrolstasie kom ons af op 'n versameling ou motors en motorfietse. Jy kan dink Deon moes weer motiveer om almal aan die gang te kry.

Op hierdie oggend het die groot afskeid gebeur. Hannes en Makkie, Richard en Valmè en die uwe en Fransie het hievandaan ons eie roete aangedurf. Ons het 'n week langer gebly en verder suid beweeg. Die afskeid moes vir verbygangers lyk asof ons familie is, en daar 'n afsterwe in daardie familie was.

Op pad na Wupperthal ondek ons toe 'n pragtige waterval. Toe begin dit reën en om van die koue nie te praat nie. Op Wupperthal word iets genuttig. Die dorpie is beslis 'n definitiewe besoek werd. Hiervandaan op 'n 4x4 roete, dit is al pad na Eselbank. Plus minus 20km en 3 ure later kom ons aan op Matjiesfontein. Vandaar weer 'n 4x4 roete tot by die Cederberg Chalets. Dit was toe al donker en die uwe hoef nie te verduidelik hoe lyk so roete dan nie. Hierdie chalets is in 'n Luiperdbewarings gebied. Jy mag 'n luiperd aanneem en sy roete op die internet volg soos hy in die park rondbeweeg.

Na twee heerlike rustige dae vertrek ons na die Tankwa Park. Toè reën dit en dis KOUD. Daar aangekom bly ons toe oor in die Elandsberg Chalets, en was die kaggel 'n wenner. Die volgende dag is die berge toe onder die sneeu. Baie paaie is toegemaak maar ons ry tog deur die Gannakie Pas na Middelpos. Hannes en Richard durf toe mos weer 'n 4x4 roete aan, altyd 'n goeie ideë, om uit te vind hoe ver dit is. Maar hulle volg die pad na 'n ondervinding wat die nerwe maar dun gelaat het.

Die volgende oggend oor die pas na Middelpos en toe na SUTHERLAND. Dit is net modder en sneeu. Die dag op Sutherland waai die wind snerpend koud. Ons woon die middag program by, gaan tuis in die Sutherland Hotel en durf die aand weer nul grade Celsius aan om sterre te kyk. Die volgende dag lê die wêreld nog wit en dit gaan maar stadig deur die passe tot by Matjiesfontein. Met ons aankoms staan daar 15 nuwe rooi Land Rovers en wag vir die jaarlikse uithou ren voorheen bekend as die “Camel Trophy”. Hierna op pad na Laingsburg word die museum besoek en toe af deur die seweweekspoort na Calitzdorp, waar ons tuisgaan by die “Huis op die Rand”, baie geskiedkundig, met 'n familie geskiedenis van 5 geslagte. 

Die volgende dag ry ons al langs die berge oor die Swartberg pas tot by die Hel of soos die naam deesdae Gamkwaskloof, waar ons oorbly in “Oupa Piet Mostert” se huis. Die man wat die laaste 5 Km van die pad gebou het , mag maar.

Die volgende dag is ons weer terug met die pad waar dit by die Swartberg Pas na Prins Albert aansluit. By Prins Albert ontdek ons toe die Soet Karoo Landgoed. Hier word slegs 1600 liter van die heerlikste wyn per jaar gebottel. Die dorpie is 'n diamant in die gebied en laat jou dink aan 'n Clarens of Dullstroom, net in die Karoo.

Die laaste aand bly ons toe oor in Bauford-Wes voordat ons die lang tog huistoe aanpak.

Zoemdoef koekies word uitgedeel as straf vir flaters gedurende die dag. Die resep daarvoor is gewone gemmerkoekies gedoop in brandewyn. Jou mond BRAND behoorlik as jy een hap. Vir pary mense is dit nie 'n straf nie. Hulle is gereed vir ‘seconds’!!!

Ons het dit almal geniet en so goed gedra dat daar amper nie Zoemdoef koekies uitgedeel is nie.

Indien iemand belangstel alle epos adresse en GPS ko-ordinate is beskikbaar. Dankie Deon, jy kan maar weer.

Fanie Vosloo